Słownik gwary warszawskiej

Leksykon tradycyjnej gwary miejskiej Warszawy (m.in. Praga, Wola, Powiśle), spopularyzowanej w felietonach Wiecha (Stefana Wiecheckiego). Charakteryzuje się specyficzną melodyką mowy, zmiękczeniami spółgłosek oraz zapożyczeniami z języka jidysz i języka rosyjskiego.

Charakterystyka: Humorystyczne metafory miejskie, słownictwo rzemieślnicze, handlowe i obyczajowe dawnej Warszawy.

Informacje redakcyjne: Zbiór dokumentuje warianty historyczne oraz żywe relikty leksykalne w mowie współczesnych warszawiaków.

Więcej: Co to jest gwara?

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z
lafirynda — łatwa panienka,...
lala — dziewczyna,...
lampion — lampa
lampucera — podstarzała, z...
landszaft — kiczowaty obrazek z...
lebiega — oferma, fajtłapa
leguralnie — właściwie, odpowiednio
lekciej — lżej
lemoniada — głupek
letniak — mieszkanie na lato
lewka — fałsz
ligary — nogi
limo — oko
lipa — kiepsko,źle
lipkarz — złodziej...
lipko — okno
lorneta — dwie setki wódki
lulu — spać, śpiący
lunąć — uderzyć
lyść — liść