Słownik gwary warszawskiej

Leksykon tradycyjnej gwary miejskiej Warszawy (m.in. Praga, Wola, Powiśle), spopularyzowanej w felietonach Wiecha (Stefana Wiecheckiego). Charakteryzuje się specyficzną melodyką mowy, zmiękczeniami spółgłosek oraz zapożyczeniami z języka jidysz i języka rosyjskiego.

Charakterystyka: Humorystyczne metafory miejskie, słownictwo rzemieślnicze, handlowe i obyczajowe dawnej Warszawy.

Informacje redakcyjne: Zbiór dokumentuje warianty historyczne oraz żywe relikty leksykalne w mowie współczesnych warszawiaków.

Więcej: Co to jest gwara?

A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S T U W Z
jarać — palić, np. zajarać...
jazda! — zaczynaj!
jeleń — naiwniak, ofiara losu
jemieniny — imieniny
jemioł — człowiek mało...
jenteligent — inteligent
jezdem — jestem
jezdeś — jesteś
jojczyć — jęczeć, narzekać
jorgnąć się — zorientować się,...
józiek — typowo warszawskie...
jubel — hałaśliwa zabawa, impreza
jucha — krew
juchcić — kraść
juma — kradzież
juszka — krew